• JoomlaWorks Simple Image Rotator
  • JoomlaWorks Simple Image Rotator
  • JoomlaWorks Simple Image Rotator

Miejsce ukrzyżowania i zmartwychwstania Jezusa

Świadectwa Ewangelii

Ważne szczegóły dotyczące lokalizacji ukrzyżowania Jezusa i grobu, w którym złożono Jego ciało, zawierają Ewangelie wchodzące w skład kanonu Nowego Testamentu. Powstały one w drugiej połowie I wieku, czyli kilkadziesiąt lat po wydarzeniach, o których opowiadają. Żyli jeszcze wtedy naoczni świadkowie męki i śmierci Jezusa, do których należeli również Apostołowie. Nie ulega wątpliwości, że pierwsi chrześcijanie, którzy pamiętali życie i los Jezusa, wiernie przechowywali ustne tradycje o Nim, a następnie czytali i rozważali utrwalone na piśmie Ewangelie, byli żywotnie zainteresowani miejscami uświęconymi Jego obecnością, a przede wszystkim miejscem Jego ukrzyżowania i zmartwychwstania.

Ewangelia Mateusza podaje, że podczas drogi krzyżowej, wychodząc, spotkali pewnego człowieka z Cyreny, imieniem Szymon (Mt 27,32). Wzmianka o "wychodzeniu" nawiązuje do wyjścia poza mury miasta, gdzie miała się odbyć egzekucja Jezusa, bo kary śmierci nie wykonywano w mieście. Znamy dobrze topografię Jerozolimy z okresu, którego dotyczą te wydarzenia. Miasto było otoczone murem, znanym jako Drugi Mur, kilka dziesięcioleci wcześniej wzmocnionym przez Heroda Wielkiego. Archeolodzy odnaleźli groby żydowskiej rodziny z Cyreny, dokładniej z Cyrenajki (na terenie współczesnej Libii), usytuowane w dolinie Cedronu, czyli na wschód od Miasta Świętego, co pośrednio potwierdza dokładność szczegółów podanych w relacjach ewangelicznych (zob. Mk 15,21; Łk 23,26). Orszak ze Skazańcem wychodził przez jedną z bram Drugiego Muru. Była to położona na zachód od świątyni Brama Sądu, której nazwa sugeruje, że tamtędy wyprowadzano skazańców.

Autor pierwszej Ewangelii kanonicznej napisał, że gdy przyszli na miejsce zwane Golgotą, to znaczy Miejscem Czaszki, dali Mu pić wino zaprawione goryczą (Mt 27,33). Właśnie tam Jezus został ukrzyżowany i umarł. Chociaż przywykliśmy do nazywania Golgoty (łacińskim odpowiednikiem tej nazwy jest Kalwaria) górą, to w Ewangeliach jest mowa o miejscu. We wczesnej tradycji łacińskiej nazywano je monticulus, czyli "wzniesienie", "pagórek". Nazwa Miejsce Czaszki (zob. też Mk 15,22; J 19,17), bądź Czaszka (Łk 23,33), mogła nawiązywać do wyglądu wzniesienia i skojarzeń, jakie budziło. Teren tuż za bramą Sądu służył jako kamieniołom, co - jak podkreśla wybitny współczesny archeolog izraelski Dan Bahat - czyniło z niego właściwe miejsce zarówno na egzekucję, jak i na pogrzeb. Ewangelista Mateusz dodaje: Ci zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali Go i potrząsali głowami (Mt 27,39; por. Mk 15,29). Potwierdza to Ewangelia św. Jana w nawiązaniu do napisu umieszczonego na krzyżu: Ten napis czytało wielu Żydów, ponieważ miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, było blisko miasta (J 19,20). Umęczony i ukrzyżowany Jezus został wystawiony na widok publiczny, zaś szyderstwa były tym dotkliwsze, iż pochodziły również od ludzi przypadkowo wychodzących i wchodzących do miasta. Ci przechodnie tym szerzej rozgłaszali wszystko, co zobaczyli.

Ks. Waldemar Chrostowski